มาตรา 35 เป็นมาตราสำคัญในพระราชบัญญัติฉบับนี้ที่มุ่งเน้นให้โอกาสแก่คนพิการในการมีส่วนร่วมทางเศรษฐกิจอย่างเท่าเทียมกับคนทั่วไป โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับหน่วยงานของรัฐและนายจ้างที่อาจไม่สามารถรับคนพิการเข้าทำงานได้ตามจำนวนที่กฎหมายกำหนด

เหตุผลที่ต้องมีมาตรา 35

• ความหลากหลายในการทำงาน: ไม่ใช่ทุกตำแหน่งงานจะเหมาะสมกับคนพิการทุกประเภท ดังนั้น มาตรา 35 จึงเป็นทางเลือกที่ให้หน่วยงานสามารถสนับสนุนคนพิการได้ในรูปแบบอื่น ๆ
• การส่งเสริมความเท่าเทียม: แม้จะไม่สามารถจ้างงานโดยตรงได้ แต่ก็สามารถสนับสนุนให้คนพิการมีรายได้และมีคุณภาพชีวิตที่ดีขึ้นได้
• การกระจายรายได้: การให้สัมปทานหรือการจ้างเหมาช่วงกับคนพิการ จะช่วยกระจายรายได้ไปสู่กลุ่มคนพิการ และสร้างโอกาสทางเศรษฐกิจให้กับชุมชน

ทางเลือกตามมาตรา 35

หากหน่วยงานของรัฐหรือสถานประกอบการไม่สามารถรับคนพิการเข้าทำงานตามที่กฎหมายกำหนด สามารถเลือกดำเนินการตามมาตรา 35 ได้ ดังนี้

• การให้สัมปทาน: การให้สิทธิแก่คนพิการในการประกอบอาชีพ เช่น การเช่าพื้นที่ในการค้าขาย
• การจัดสถานที่จำหน่ายสินค้าหรือบริการ: การจัดสรรพื้นที่ให้คนพิการนำสินค้าหรือบริการของตนมาจำหน่าย
• การจัดจ้างเหมาช่วงงานหรือจ้างเหมาบริการ: การมอบหมายงานบางส่วนให้คนพิการดำเนินการ
• การฝึกงาน: การให้โอกาสคนพิการได้ฝึกฝนทักษะในการทำงาน
• การจัดหาอุปกรณ์หรือสิ่งอำนวยความสะดวก: การจัดหาอุปกรณ์ที่ช่วยให้คนพิการทำงานได้สะดวกขึ้น
• การจัดหาล่ามภาษามือ: สำหรับคนพิการทางการได้ยิน
• การให้ความช่วยเหลืออื่นใด: การให้ความช่วยเหลือที่เหมาะสมกับความต้องการของคนพิการแต่ละราย

ข้อดีของการดำเนินการตามมาตรา 35

• สร้างโอกาสทางเศรษฐกิจ: ช่วยให้คนพิการมีรายได้และพึ่งพาตนเองได้
• ส่งเสริมภาพลักษณ์ที่ดี: แสดงให้เห็นถึงความรับผิดชอบต่อสังคมและความเท่าเทียม
• ลดภาระทางสังคม: ช่วยลดปัญหาทางสังคมที่เกิดจากความยากจนของคนพิการ

สรุป

มาตรา 35 เป็นเครื่องมือสำคัญที่ช่วยให้คนพิการมีโอกาสเข้าถึงทรัพยากรและโอกาสทางเศรษฐกิจมากขึ้น ทั้งนี้ การดำเนินการตามมาตรา 35 จะต้องเป็นไปตามหลักเกณฑ์และวิธีการที่กำหนดไว้ในกฎหมายและระเบียบที่เกี่ยวข้อง